Pogodynka – gdzie będzie padać?

Wędrując w sieci szukamy informacji i szukamy przyjaciół
tak, jak szukaliśmy ich w bibliotece. W sieci łatwiej napisać list do autora,
kiedy mamy ochotę podziękować za tekst, który nas skłonił do myślenia, łatwiej
rozpocząć rozmowę. Hyde Park Speaker’s Corner rozrósł się nagle do niebywałych
rozmiarów. Codziennie wybieramy się na spotkania z mówcami, których znamy i
codziennie mamy wrażenie, że obserwujemy próbę dyskutowania o poważnych sprawach
z przygodnymi przechodniami na ulicy i że dyskusja niepostrzeżenie przenosi się
już to pod kościół, już to pod budkę z piwem.

Czystość zamiarów i bezinteresowność intencji są nie mniej ważne dla
wartości i efektów przedsięwzięcia zwanego dialogiem niźli pryncypia demokracji,
pluralizmu i podstaw społeczeństw obywatelskiego. Oczywiście wypada się zgodzić
z prof. J.Kuczyńskim, że liczba spalonych czarownic czy wybory ideowe ludzi
sprzed pół wieku nie mogą rzutować na jakość czy zasięg dialogu bądź na pozycję
jego uczestników. Ale również odwoływania się do „brunatnego” i „czerwonego”
terroru państwowych systemów ateistycznych XX wieku wobec religii w przedmiocie
odpowiedzialności en bloc
ateizmu jako określonego systemu wartości czy opisu świata nas otaczającego (czy
ambiwalentności prześladowań religijnych samych-w-sobie) nie wytrzymują krytyki.

- Hypatia miała jeden z największych romansów w historii: z nauką – komentuje odtwórczyni jej roli Rachel Weisz. – Źródła wspominają o jej wielkiej urodzie, ale milczą o życiu osobistym. Wygląda na to, że jej największą miłością były gwiazdy. Naszym celem było oddanie emocji związanych z badaniem kosmosu. W końcu zdecydowaliśmy się opowiedzieć historię Hypatii. Tłem dla opowiadanej historii jest powolny zmierzch grecko-rzymskiej cywilizacji pod naporem chrześcijaństwa. Szczególną uwagę zwracano na wygląd parabolanów, którzy przekształcili się z bractwa niosącego ulgę i pocieszenie chorym i cierpiącym w rodzaj groźnej, morderczej, zbrojnej milicji biskupa. Reżyser dostrzegał w ich charakterystyce, a także wyglądzie, analogie do współczesnych talibów.

W Warszawie odbyła się XI Wielka Manifa, tym razem pod
hasłem „Solidarne w kryzysie! Solidarne w walce!”. Było słonecznie, kolorowo i
z muzyką. Wielu, bardzo różnych ludzi, uczestnicząc w marszu, wyraziło poparcie
dla spraw, które często traktowane bywają jako wymysły grupy feministek, a nie
jako problemy społeczne dotyczące zarówno kobiet jak i mężczyzn. Edukacja
seksualna, świeckość państwa, egzekucja alimentów, refundacja nowoczesnej
antykoncepcji, opieka zdrowotna, opieka nad dziećmi – to tylko niektóre z nich.
Taki namacalny, widoczny dowód zainteresowania i zrozumienia – z roku na rok
coraz liczniejsza Manifa i marsze w wielu innych miastach – pozwala mieć
nadzieję, że poruszane tematy uzyskają i odzyskają przynależną im rangę.
Zrobiłam kilka zdjęć, które być może mówią więcej niż słowa.

Pojawienie się ludzi ostro przyspieszyło wzrost ogólnej złożoności na Ziemi. To się zdarzyło – i nadal zachodzi – w coraz szybszym tempie z powodu ewolucji złożoności kulturowej. Główną przyczyną tego jest bardzo wysoki poziom inteligencji u ludzi. Pojawienie się ludzkiego języka było wielkim kamieniem milowym w niepowstrzymanej ewolucji złożoności na naszej planecie i odegrało także rolę w ewolucji ludzkiej świadomości. Poza pojawieniem się i ewolucją języka w tym artykule omówię memetykę i ekonofizykę (zwaną także ekonomią fizyczną).

Społeczeństwo irackie nie dało się zastraszyć. Ponad 50 procent uprawnionych do
głosowania poszło wczoraj do lokali wyborczych. Nie była to łatwa decyzja,
zważywszy, że terroryści zapowiadali, że ktokolwiek w niedzielę wyjdzie z domu
musi się liczyć z tym, że nie wróci żywy. Wszyscy wiedzieli, że za tymi słowami
pójdą czyny. W niedzielę co najmniej 38 osób zostało zabitych, ataki na lokale
wyborcze zaczęły się już w czwartek, kiedy głosowali żołnierze i policjanci. W
tych warunkach udział w głosowaniu był decyzją heroiczną i jednoznacznym
opowiedzeniem się przeciwko wszystkim, którzy chcieliby kraj wepchnąć ponownie w
stan chaosu.

Pomyślcie, że ktoś widzi was (są fotografie) na przyjęciu urodzinowym u szefa mafii narkotykowej, jak się z nim obściskujecie i składacie mu życzenia, całując obficie po policzkach. Dodam, że jesteście policjantami w wydziale antynarkotykowym. Gdy Boss jest u władzy i nic nie udowodniono, raczej nie macie się o co obawiać. Gorzej, gdy papa Corleone staje przed sądem, a potem ląduje na krześle elektrycznym. Okazuje się, że źle dobraliście sobie przyjaciela i lada moment jeśli nie sąd, to opinia publiczna wskoczy wam na plecy i przydusi. W takiej oto sytuacji znalazł się Watykan i inne kościoły, które współpracowały z rezimami faszystowskimi

Wczoraj w krakowskim oddziale PSR dyskutowaliśmy o celowości włączenia się jako PSR bądź prywatnie do protestu przeciw budowie meczetu w stolicy. Dyskusja była bardzo burzliwa i wywołała sporo emocji. Referentem i zwolennikiem protestu był nasz kolega Michał, który już poprzednio angażował się skutecznie w podobne protesty przeciwko meczetom w Krakowie i Poznaniu. Swoje argumenty wyłożył w prostych żołnierskich słowach, odwołujących się do osobistych doświadczeń z kilkuletniego pobytu na kontrakcie w kraju muzułmańskim w Afryce. Nasuwa się tu analogia z meczetem w Czechach, gdzie mimo uspakajających zapewnień (jak teraz w Warszawie) propaguje się treści niezgodne z prawami człowieka.